۱ سال پیش

» آیا گشنیز برای شما طعم صابون دارد؟

چرا گشنیز گاهی اوقات طعم صابون می دهد؟

گشنیز که گاهی به آن جعفری چینی یا برگ گشنیز نیز می گویند، گیاهی از گیاه گشنیز است. قرن هاست که از این گیاه برای مصارف آشپزی و دارویی استفاده می شود. به طور سنتی، مردم دانه‌ها را برای تسکین درد و التهاب مصرف می‌کردند، اما چندین بخش از گیاه با فواید سلامتی مختلفی مرتبط است.

گیاه گشنیز سرشار از فیتوکمیکال‌های زیست فعال است که در چندین فعالیت بیولوژیکی نقش دارند و دارای خواص آنتی‌اکسیدانی، محافظ عصبی، تسکین‌دهنده میگرن، کاهش قند خون، کاهش فشار خون، ضد میکروبی و ضد التهابی هستند.

گشنیز یک ماده همه کاره است که طعم بسیاری از غذاهای آشپزی از جمله سالسا، سوپ، گواکاموله و چاتنی را افزایش می دهد. برای اکثر مردم، گشنیز طعم دلپذیر مرکبات را به وعده‌های غذایی‌شان اضافه می‌کند، اما برخی از مردم این گیاه را دوست ندارند. درصد کمی از افراد متوجه می‌شوند که گشنیز مزه‌ای شبیه صابون دارد، طعمی که در هر وعده‌ی غذایی بی‌خطر است.

به طور کامل مشخص نیست که چرا گشنیز برای برخی افراد طعم صابون دارد، اما تحقیقات نشان می دهد که یک ویژگی ژنتیکی ممکن است علت آن باشد. اگر شما از معدود افرادی هستید که هنگام خوردن گشنیز طعم صابون را می‌چشید، گیاهان و طعم‌دهنده‌های جایگزین وجود دارند که می‌توانید امتحان کنید.

گشنیز یکی از آن گیاهانی است که «آن را دوست دارم یا از آن متنفرم». برخی از مردم به این موضوع دل می بندند و آن را به همه چیز اضافه می کنند. برخی دیگر قبل از خوردن هر برگ سبز را با دقت از پیکو د گالو خود می چینند.

انواع ژنتیکی شما نحوه طعم چیزها را شکل می دهد - از اینکه طعم های تلخ خاصی را می چشید تا طعم شیرینی های قوی. ژن ها همچنین بر اینکه گشنیز احتمالاً برای شما مزه عجیبی دارد یا خیر تأثیر می گذارد.

ژن صابون گشنیز

یک مطالعه گسترده ژنومی، ژن های بیش از 25000 نفر را مورد بررسی قرار داد تا مشخص شود کدام ژن ها در فکر کردن به مزه گشنیز مانند صابون نقش دارند.

مطالعات ارتباط گسترده ژنوم اکنون با حجم عظیمی از داده ها و قدرت محاسباتی امکان پذیر است. آنها هر ایده از پیش تعیین شده ای را از بین می برند که کدام ژن باید با یک ویژگی یا بیماری مرتبط باشد - و به همه چیز نگاه می کنند.

برای طعم صابونی گشنیز، این ژن به جای گیرنده طعم، یک گیرنده بو است !

گیرنده های بو: بیشتر از بوی چیزها

انسان ها دارای بیش از 400 پروتئین گیرنده بویایی مختلف هستند که توسط ژن های ما کدگذاری شده اند. تاکنون، تنها بخش کوچکی از این گیرنده‌ها با بوهای خاص نقشه‌برداری شده‌اند.

گیرنده های بو چگونه کار می کنند؟

پروتئین‌های گیرنده بویایی گیرنده‌هایی روی سطح سلول‌های خاصی هستند که می‌توانند با مولکول‌های خاصی متصل شوند. هنگامی که مولکول بویایی به گیرنده متصل می شود، فعالیت هایی را در داخل سلول ایجاد می کند و باعث می شود سیگنال هایی به مرکز بویایی در مغز ارسال شود.

این پروتئین‌های گیرنده که در مجاری تنفسی مانند بینی قرار دارند، به مغز شما اجازه می‌دهند که چیزی را بو کنید. بیشتر گیرنده‌های بو می‌توانند به چندین مولکول مختلف متصل شوند و نحوه اتصال مولکول‌ها باعث می‌شود قدرت درک بو را افزایش دهید.

گیرنده بو که برای طعم صابونی گشنیز شناسایی شده است به چندین مولکول که بوی خاص گشنیز را می دهد متصل می شود.

چند نفر فکر می کنند گشنیز طعمی شبیه صابون دارد؟

بیشتر مردم از طعم گشنیز لذت می برند یا به طور قابل توجهی متوجه طعم آن نمی شوند. با این حال، درصد کمی از جمعیت فکر می کنند که این گیاه مزه صابون دارد. تحقیقات نشان داده است که تقریباً 4 تا 14 درصد از مردم گشنیز را دوست ندارند زیرا فکر می کنند طعم آن شبیه صابون حمام است.

یک مطالعه قدیمی‌تر، شیوع بی‌پسندی از گشنیز را در 1639 نفر بررسی کرد. این مطالعه نشان داد که تعداد افرادی که از گشنیز خوششان نمی آید در هر گروه قومی فرهنگی در گروه های مختلف متفاوت است. در هر گروه، 21 درصد از آسیای شرقی، 17 درصد از قفقازی ها، 14 درصد از آفریقایی ها، 7 درصد از آسیای جنوبی، 4 درصد از اسپانیایی ها، و 3 درصد از گروه خاورمیانه ای طعم گشنیز را دوست نداشتند.

متأسفانه، تحقیقات جدیدتر که بینشی در مورد تأثیرات قومی فرهنگی بر طعم گشنیز ارائه می دهد، محدود است. با این حال، این موضوع باعث نشده است که محققان نتوانند آنچه را که باعث ایجاد طعم صابون در گشنیز می شود، کشف کنند.

چه چیزی باعث می شود گشنیز طعم صابون را بدهد؟

پدیده صابون گشنیز را نمی توان انکار کرد و برخی از محققان یک دلیل علمی بالقوه برای تفاوت طعم پیدا کرده اند. طعم صابونی که بسیاری از مردم هنگام خوردن گشنیز تجربه می کنند احتمالاً ناشی از حساسیت ژنتیکی است. دانشمندان کشف کردند که اکثر افرادی که از گشنیز خوششان نمی آید یک ژن گیرنده بویایی مشترک به نام OR6A2 دارند که مسئول جذب بوی مواد شیمیایی آلدهید موجود در گشنیز است.

آلدئیدها ترکیبات آلی هستند که معمولاً دارای بوی خوش هستند. با این حال، تغییرات ژن OR6A2 می تواند حساسیت شما را نسبت به آلدئیدهای گشنیز و درک کلی شما از طعم آن تغییر دهد. افرادی که طعم گشنیز را دوست ندارند معمولاً به آلدئیدهای غیر اشباع حساس هستند. در همین حال، افرادی که نمی توانند مواد شیمیایی معطر را تشخیص دهند، به همین ترتیب تحت تأثیر قرار نمی گیرند.

تضاد متمایز در تجارب گشنیز، تأثیر متقابل بین ژنتیک و اثرات حسی را برجسته می کند. ژنتیک یک فرد می تواند به طور قابل توجهی بر درک طعم آنها تأثیر بگذارد و در نهایت بر ترجیحات غذایی آنها تأثیر بگذارد.

آیا می توانید طعم گشنیز را کمتر صابونی کنید؟

اگر هنگام خوردن گشنیز نکاتی از صابون را می‌چشید، احتمالاً به دلیل عوامل ژنتیکی است و متأسفانه هیچ راه مستقیمی برای تغییر درک طعم شما وجود ندارد. با این حال، ممکن است بتوانید به تدریج با قرار دادن کام خود در معرض مقادیر کمی گشنیز در یک زمان، کام خود را حساسیت زدایی کنید. اگرچه از نظر علمی ثابت نشده است، اما ممکن است قرار گرفتن در معرض آن به شما کمک کند تا با طعم گشنیز سازگار شوید و بیشتر به آن عادت کنید.

همچنین ممکن است غذاهایی را انتخاب کنید که از گشنیز به روش های مینیمالیستی استفاده می کنند. خوردن غذاهایی که مزه‌های دیگر را در اولویت قرار می‌دهند، می‌تواند به به حداقل رساندن برجستگی گشنیز کمک کند و تحمل را در زمان غذا تشویق کند. اگر این تکنیک ها تجربه شما از گشنیز را بهبود نمی بخشد، سعی کنید از گیاهان، ادویه ها و مرکبات مختلف به عنوان جایگزین استفاده کنید.

جایگزین های گشنیز

گشنیز دارای مشخصات تغذیه ای چشمگیر است. این کالری کم است و حاوی بسیاری از ریزمغذی‌های ضروری است. با این حال، افرادی که هنگام خوردن گشنیز طعم صابون را می‌چشند، مجبور نیستند هنگام پخت و پز از این مواد مغذی چشم پوشی کنند. چندین جایگزین گشنیز تغذیه مشابهی را ارائه می دهند و می توانند مشخصات طعم یک وعده غذایی را بدون طعم سودمند افزایش دهند. این موارد عبارتند از:

جعفری: جعفری از گیاه Petroselinum sativum گیاهی سبز رنگ و سبز روشن با طعمی تازه، فلفلی و گاهی تلخ است. فاقد ته رنگ مرکباتی گشنیز است، بنابراین ممکن است لازم باشد برای تقلید طعم، مقداری آب لیمو به آن اضافه کنید. جعفری در غذاهای گوشتی، فروش، پاستا، سس ها و سبزیجات تازه به خوبی کار می کند. ممکن است فواید سلامتی مختلفی از جمله اثرات ضد افسردگی برای کمک به درمان افسردگی و اضطراب ارائه دهد

شوید تازه: شوید تازه از گیاه Anethum graveolens L. رایحه ای خاکی و مرکباتی می دهد. مانند گشنیز، این گیاه دارویی محسوب می شود. این یک منبع خوب از آنتی اکسیدان ها است و ممکن است به کاهش کلسترول LDL کمک کند. شوید به خوبی با سوپ ها، سس های خامه ای، سس ها و سس های سالاد جفت می شود.

ریحان تایلندی: انواع مختلفی از ریحان وجود دارد، اما ریحان تایلندی می تواند جایگزین عالی برای گشنیز باشد. این گیاه دارای ادویه و شیرین بیان است. این یک افزودنی عالی برای سالاد، کاری، و غذاهای سرخ شده است و دارای خواص دارویی بسیاری است. ترکیبات آنتی اکسیدانی زیست فعال موجود در ریحان تایلندی ممکن است به پیشگیری از برخی سرطان ها، دیابت و بیماری های قلبی عروقی کمک کند.

آب لیمو یا لیموترش: گشنیز برای اکثر افراد طعم مرکباتی را ارائه می دهد. اگر یک دستور غذا مستلزم تأثیر مرکبات است، آب لیمو یا لیمو می تواند جایگزین گشنیز شود. مرکبات مانند لیمو و لیموترش منبع خوبی از ویتامین C هستند که می تواند از طرق مختلف برای سلامتی مفید باشد، مانند محافظت از سلامت قلب و تقویت سیستم ایمنی.

پخت و پز با گیاهان و ادویه جات جدید ممکن است نیاز به آزمون و خطا داشته باشد تا ترکیبی را پیدا کنید که متناسب با ذائقه شما باشد. با این حال، ترکیب جایگزین‌های گشنیز می‌تواند راهی هیجان‌انگیز برای قرار دادن یک چرخش فردی در یک دستور غذای ثابت و یافتن ترکیب‌های مورد علاقه جدید باشد.

یک بررسی سریع

گشنیز گیاهی همه کاره است که از زمان های قدیم برای مصارف آشپزی و دارویی استفاده می شده است. این گیاه با فواید سلامتی مختلفی از جمله خواص ضد التهابی، آنتی اکسیدانی و ضد میکروبی مرتبط است و طعم تند آن آن را به یک عنصر اصلی در بسیاری از دستور العمل ها تبدیل می کند.

با این حال، در حالی که گشنیز طعم مرکبات با طراوت را برای اکثر مردم ارائه می دهد، تحقیقات نشان می دهد که تا 14٪ از مردم طعم این گیاه را شبیه صابون می دانند. افرادی که دارای ژن گیرنده بویایی OR6A2 هستند، احتمالاً گشنیز را دوست ندارند و هنگام گاز گرفتن این گیاه طعم صابونی را تجربه می کنند.

اگر طعم ناخوشایندی را با گشنیز تجربه کردید، می توانید در هنگام پخت و پز به جایگزین های مختلفی اعتماد کنید. جعفری، ریحان تایلندی و شوید تازه طعم گیاهی قابل مقایسه ای دارند و آب لیمو و لیموترش می توانند طعم مرکباتی را ایجاد کنند.

7 فواید گشنیز برای سلامتی

مزایای سلامتی گشنیز ممکن است شامل کمک به مدیریت وزن، کاهش قند خون و کاهش اضطراب باشد. گشنیز که با نام علمی Coriandrum sativum L. شناخته می شود، برگ های گیاه گشنیز است. این یک گیاه سبز روشن است که معمولا در غذاهای سراسر جهان، از مکزیک تا خاورمیانه استفاده می شود.

گشنیز علاوه بر طعم مرکباتی و فلفلی آن برای اکثر مردم، به دلیل مزایای بالقوه سلامتی به غذاها اضافه می شود. گشنیز منبع آنتی اکسیدان ها و ویتامین هایی است که از سلامت کلی حمایت می کنند. می توان آن را یک غذای فوق العاده یا یک غذای غنی از مواد مغذی دانست که برای سلامتی انسان مفید است.

1. می تواند اضطراب را کاهش دهد

برخی شواهد نشان می دهد که گشنیز ممکن است به اندازه دارو در کاهش علائم اضطراب موثر باشد. یک مطالعه حیوانی نشان داد که گشنیز می تواند اثراتی مشابه با والیوم (دیازپام) داشته باشد، که ممکن است عوارض جانبی مانند گیجی، خواب آلودگی، حالت تهوع و خستگی ایجاد کند.

2. حاوی آنتی اکسیدان است

تحقیقات نشان داده است که گشنیز آنتی اکسیدان نیز ارائه می دهد. این ترکیبات مهم می توانند انواع خاصی از آسیب سلولی را متوقف یا کند کنند.

3. دارای خواص ضد میکروبی است

گشنیز دارای خواص ضد میکروبی است. در یک مطالعه، محققان دسته‌های گشنیز را با سه عامل بیماری‌زای غذایی آلوده کردند و آن‌ها را در انواع مختلف آب خیس کردند. آنها به کاهش میزان میکروب‌های موجود در آب اشاره کردند که خوشه‌های گشنیز غیرآلوده در همان آبی که خوشه‌های گشنیز آلوده خیس می‌شدند.

4. نمایش داده شده برای مدیریت قند خون

گشنیز ممکن است به بدن شما کمک کند تا از گلوکز (قند) به طور موثرتری استفاده کند. نشان داده شده است که گشنیز باعث افزایش حساسیت به انسولین و کمک به کاهش قند خون در حیوانات می شود. تحقیقات انسانی بیشتری برای حمایت از این نتایج مورد نیاز است.

انسولین هورمونی است که به حرکت گلوکز در سلول های شما کمک می کند. افراد مبتلا به دیابت اغلب دارای مقاومت به انسولین هستند که باعث می شود گلوکز در خون جمع شود و قند خون را افزایش دهد.

5. به مدیریت وزن کمک می کند

اگر از طعم آن لذت می برید و می خواهید وزن خود را کاهش دهید یا حفظ کنید، گشنیز می تواند گزینه خوبی برای افزودن به رژیم غذایی شما باشد. بخشی از مدیریت وزن، اطمینان از خوردن غذاهایی است که به شما کمک می کند تا در حد نیاز کالری خود بمانید. در یک چهارم فنجان گشنیز کمتر از 1 کالری وجود دارد. استفاده از گشنیز می تواند راهی برای طعم دادن به برخی از غذاهای شما بدون فراتر رفتن از کالری مورد نیاز شما باشد.

6. منبعی از مواد مغذی است

گشنیز علاوه بر رنگ و طعم، غذا را به بشقاب شما اضافه می کند. یک چهارم فنجان برگ گشنیز خام - به اندازه یک توپ گلف - 16 درصد از ارزش توصیه شده روزانه ویتامین K را تامین می کند. ویتامین K از سلامت استخوان ها حمایت می کند.

گشنیز همچنین 5 تا 2 درصد از مقادیر توصیه شده روزانه ویتامین A و C را به ترتیب ارائه می دهد. این ویتامین ها برای عملکرد سیستم ایمنی ضروری هستند.

7. ممکن است التهاب را کاهش دهد

گشنیز دارای آنتی اکسیدان های زیادی است و پلی فنول ها به ویژه مهم هستند. پلی فنول ها آنتی اکسیدانی هستند که می توانند التهاب را کاهش دهند. آنها همچنین ممکن است از آسیب سلولی جلوگیری کنند که می تواند به پیری زودرس و افزایش خطر بیماری های مزمن کمک کند.

گشنیز در مقابل گشنیز

گشنیز و گشنیز از یک گیاه می آیند، اما قسمت های متفاوتی از گیاه هستند. گشنیز دانه های خشک شده گیاه C. sativum است. می توانید از دانه ها برای پخت و پز نیز استفاده کنید. تحقیقات نشان داده است که آنها ممکن است خواص درمانی داشته باشند.

گشنیز به عنوان یک مکمل

ثابت شده است که گیاه گشنیز قند خون را تنظیم می کند و از سلامت گوارش و قلب به شکل مکمل حمایت می کند. برخی از افراد نیز ممکن است از این مکمل ها برای افزایش مصرف آنتی اکسیدان خود استفاده کنند.

شما به طور معمول می توانید مکمل های گیاه گشنیز را در اشکال مختلف مانند کپسول، عصاره مایع، پودر و چای پیدا کنید. عدم تحقیق در مورد دوز مطلوب وجود دارد. اینکه چقدر باید مصرف کنید به عوامل مختلفی مانند سن، وزن و سلامت کلی بستگی دارد. مهم است که با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کنید تا ببینید آیا مکمل های گشنیز و همچنین مقدار آن برای شما مناسب است یا خیر.

گشنیز دارای معایب بسیار کمی است، به خصوص در مورد محتوای غذایی آن. به طور کلی خوردن گشنیز هر روز بی خطر است. این گیاه می تواند به مدیریت وزن، تامین مواد مغذی مختلف و حمایت از قند خون در صورت مصرف روزانه کمک کند. هنوز هم افرادی هستند که ممکن است بخواهند از گشنیز اجتناب کنند.

می تواند باعث واکنش های آلرژیک شود

آلرژی به گشنیز یک آلرژی غذایی رایج نیست. ممکن است به گشنیز حساسیت داشته باشید یا به آن حساسیت داشته باشید، زیرا هر آلرژی به غذا در هر زمانی ممکن است رخ دهد.

ممکن است طعم خوبی برای همه نداشته باشد

یک نوع ژنتیکی - یک تغییر دائمی در DNA شما - ممکن است شما را به بوی آلدئیدها بسیار حساس کند. این ترکیب در گشنیز یافت می شود. بو و مزه ارتباط نزدیکی با هم دارند، بنابراین این نوع ژنتیکی می‌تواند مزه‌ای شبیه صابون یا کثیفی به گیاه تازه و مرکباتی بدهد.

ممکن است حاوی باکتری به شکل خام باشد

مردم اغلب گشنیز خام مصرف می کنند. خطر آلودگی باکتریایی را به همراه دارد که در غیر این صورت از طریق پخت و پز از بین می رفتید. 20 با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در مورد اینکه اگر در معرض خطر بالاتر بیماری شدید ناشی از باکتری های موجود در غذا هستید، باید گشنیز بپزید یا خیر صحبت کنید.

شرایطی دارند که سیستم ایمنی آنها را ضعیف می کند

سن بالای 65 سال

نکاتی برای مصرف

سعی کنید ظروف را با گشنیز تزیین کنید یا غذاهایی را با این سبزی بپزید تا مصرف آنتی اکسیدان ها و ویتامین ها را افزایش دهید. نکته کلیدی این است که از آزمایش روش هایی لذت ببرید که گشنیز می تواند غذا را تازه کند:

آن را روی گواکامول، سالاد، لوبیا، سیب زمینی سرخ کرده، سوپ، ماهی یا کاری بپاشید.

سعی کنید ذرت بو داده را با گشنیز خرد شده و لیموترش تازه ترکیب کنید

خوردن گشنیز هر روز تا زمانی که قبل از استفاده آن را بشویید و خشک کنید می تواند بی خطر باشد. اگر گشنیز را به درستی تهیه کرده اید، می توانید آن را به صورت خام نیز بخورید. گشنیز تازه زمانی بهترین طعم را دارد که در اسرع وقت از آن استفاده کنید. اگر نمی‌خواهید فوراً از گشنیز استفاده کنید، آن را با پلاستیک و ساقه‌های آن در یک لیوان آب بپوشانید.

گشنیز بخشی از گیاه گشنیز است و منبع مواد مغذی مانند ویتامین K و آنتی اکسیدان ها است. همچنین یک گیاه کم کالری، کم چرب و کم سدیم است. می توانید از گشنیز در غذاهای مختلف، از سالاد و سوپ گرفته تا سالسا و سرخ کردنی استفاده کنید.

گشنیز فواید خود را دارد، اما می تواند معایبی نیز داشته باشد. برخی از افراد ممکن است طعم این گیاه را در غذای خود دوست نداشته باشند یا به آن حساسیت داشته باشند.

ژن های عدم تحمل لاکتوز

ژن های شما کنترل می کنند که آیا احتمال تولید لاکتاز در بزرگسالی وجود دارد یا خیر. 23andMe یا سایر داده های ژنتیکی خود را بررسی کنید تا ببینید آیا احتمال دارد از یک لیوان بزرگ شیر لذت ببرید.

ادرار کردن مارچوبه: ژن ها و تشخیص بو

آیا می توانید بوی مارچوبه را در ادرار خود حس کنید؟ بویی است که اجتناب ناپذیر، طاقت فرسا و منحصر به فرد است. درسته؟ خوب، برخی از مردم در واقع نمی دانند که چقدر می تواند تند باشد.

آیا از نظر ژنتیکی کمتر به آنفولانزا مبتلا می شوید؟

آیا تا به حال از خود پرسیده اید که چرا برخی از مردم به نظر می رسد هرگز به آنفولانزا مبتلا نمی شوند؟ به بیان ساده، برخی از افراد نسبت به دیگران مستعد ابتلا به آنفولانزا هستند. بیشتر بدانید و ببینید که آیا کم و بیش مستعد ابتلا به آنفولانزا هستید یا خیر.